Twee-nul-twee-twee

 Ja, ja, het is weer voorbij, die Kerstmis. Vannacht hoorde ik een paar doffe knallen het nieuwjaar aankondigen: twee-nul-twee-twee, ben benieuwd wat dat ons gaat brengen. Sinds het café getransformeerd is tot internet-café (je moet toch wat, zo dicht bij de grens), is de belangstelling toegenomen, buiten verwachting zelfs. Want internetcafés zijn veranderd en zien er nu meer uit als een bibliotheek, waar je ook digitaal wat bij kunt spijkeren. Café Radstaak heeft zich aangepast en ziet zijn klanten al aankomen! Proost, alvast, want ook het café is 'modern' geworden...

Café Radstaak revisited

Hier ziet u J.H.L. Radstaak (geen familie van) met zijn Kreidler elektrische fiets bij de omgewaaide boom in de Imbosch op 23 juli 2021. Vergelijk hem met de afbeelding op deze pagina: http://caferadstaak.blogspot.com/2012/05/auf-wiedersehen.html
Wij denken dat zijn beginnende kaalheid hem ook hier getroffen heeft in de idylle van het bos bij Eerbeek, waar zijn eega opgroeide. De stormachtige wind velde de beuk voordat hij doortrok naar Kornwestheim (D) waar ooit de Kreidler fabriek stond, tegenwoordig in Oldenburg. Voor de racefans: zie bij https://bikereview.com.au/throwback-thursday-riding-history-the-van-veen-kreidler-50-gp-racer/

Gesloten wegens dagdromerij

https://nl.blurb.com/b/9148986-caf-radstaak-gesloten-wegens-dagdromerij#

Dit is het nieuwe omslag van 'Café Radstaak', nu met 200 pagina's tekst en beeld en een aantal nieuwe onderwerpen. Vanaf heden te koop, nu voor € 25,-- (dikker...), zie de rubriek hiernaast!

De Firma zingt...

Op een warme avond trok de waard zijn beste pak en mooiste schoenen aan om naar de Firma Weijland te gaan kijken. Zijn Kreidler Florett bromde als nooit tevoren en hij spoedde zich naar het nabije Vorden. Hij zat aan een tafel met een vrolijke begrafenisondernemer en haar sombere zwager, die de hele voorstelling niet lachte, omdat hij het Achterhoeks van de Firma niet begreep. In de vijver begonnen de kikkers te kwaken bij het gezang van Jack Weijkamp, voorwaar een ode aan zijn zingen.
Hij dacht aan de pagina "Filosofisch" in dit blog over dezelfde Firma.  Het werd al een beetje donker toen het gezang verstomde en hij weer zijn brommer besteeg om door de nacht zijn wrakke plaats van bestemming te bereiken...

Zen

 

De smoezelige waard in Kleindochteren hoorde over het sterven van Robert M. Pirsig op 24 april 2017, de schrijver van 'Zen en de Kunst van het Motoronderhoud', de man die 'technologie en romantiek' wilde verzoenen. Wanneer hij de krant (NRC) citeert zegt deze 'dat deze man een grootse poging ‘klassieke waarden’, waartoe Pirsig technologie rekent, te verzoenen met ‘romantische waarden’, zoals de schoonheid van een landschap waar je je doorheen beweegt. De reis, niet de bestemming. En: „Boeddha zit net zo gemakkelijk in de circuits van een digitale computer als op een bergtop”, zei hij.' Meer zen wordt het niet.

De waard zit aan zijn tafeltje in het café en kijkt somber uit over het water van de vaart. Lang geleden las hij het boek, nu begrijpt hij, waarom de schrijver zich ergerde aan de bewonderaars die hem opzochten. De buren van hem zeiden: 'Daar komen weer van die 'Pirsigs pilgrims'.' Hij kijkt naar de foto, volgens hem houdt hij een ringsleutel M14 vast, met de M van Maynard. Zo ver ging zijn liefde voor het vak...

Vijftig jaar

Brekeman is vijftig jaar op deze aarde en ook al lang in de lucht, als we deze pop mogen geloven. Let op de subtiele hoeveelheid sneeuw op zijn geknakte ledematen. Zijn vlieguitrusting is eigenaardig, zijn helm is van stro en zijn handschoenen van gummi (wie kent dat woord nog?) en zie ook zijn bril van een fors formaat. Op aarde beweegt hij zich met 'Nordic Walking sticks', op zijn vliegtuig zitten richtingaanwijzers, (je weet maar nooit) wanneer hij voortraast op zijn propellor/stuurwiel aangedreven monococque/vuilnisemmer die stamt uit zijn geboortejaar: 06-01-1967. Zette iemand in 1967 een 0 voor een getal onder de tien? Neen, dat denken wij niet...

Café De Radstake

 

Het is meer dan vijftig jaar geleden dat de morsige waard hier naar binnen ging voor een fles jenever. Toen was er nog geen ingelegde, verbeterde  'De Radstake Contour' om de entree te vergemakkelijken, maar een ouderwets grintpad. Wel was er nog steeds dezelfde deur en ook de betegeling achter de kachel was nog van toen. De waard ging zitten bij de kachelplaat en bestelde een warme chocomel en overdacht de motocross die zich buiten afspeelde. Daar was ook niets meer hetzelfde, alleen was Daniël Willemsen uit Lochem er nog, met zijn 41 jaar gaat hij nog rond als een jonge stier in de weilanden met zijn zijspan en een 700cc Zabel motor, 'aus Deutschland', uit het land van Heino.