Ach, het gehucht Vierakker, dicht bij de Ijssel, daar stikte het zeker van de vliegen. Bij mij gelukkig niet, wanneer ik naar huis trapte van de ULO met een zak diepgevroren vlees. Daar ging het in de kelderkast en tenslotte op ons bord, met aardappelen en vette jus, sjuu moet ik zeggen. Wij aten zwijgend, ik had een hekel aan de vette dingen van het varken dat zijn leven had gelaten voor ons. Ik was een ondankbare klant voor mijn moeder, die zo haar best had gedaan op de maaltijd. Het liefst zou ik opgegeten worden door de God van de Vliegen, als die uit Ekron wilde komen. Maar dat deed hij niet, de God Baal Zebub sliep in de middagpauze en droomde van Coöp. Diepvries 'De Vliegehoek'. Al slapend sloeg hij er een paar weg, glimlachend. Die zijn verpletterd als de vette letter G van de naam die straalt in de namiddagzon.
