De waard van Café Radstaak is een na-oorlogse (WO II) ex-roker en asthma-lijder. Hij heeft in de vorige eeuw nog de trottoirs en stoepranden afgespeurd naar bruikbare peuken om er 'bukshag' van te maken. Soms steekt hij nog eens een dunne sigaar op, die hij de volgende dag dan weer uit moet hoesten in zijn eigen doos. Gezegend zij deze tijd, waarin men virtueel kan roken en anderen presenteren, waar ook ter wereld. Hij opent de geurende doos en zegt: "Geef die man buiten er ook een, hoe heet hij ook weer: Click..., Klik..., Klink geloof ik!" Zijn vette grijns weerspiegelt in de tapkast en de vaste jongens roepen:" OP HET VIRTUELE ROOKVERBOD!!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten