Dorsen bij de Warkense Molen

 

Dorsen bij de Warkense Molen op zondag 21 september deed me denken aan mijn jeugd op de boerderij van mijn ouders als de oogst van een mager roggeveld gedorst werd. Ik werkte ook mee, maar werd al snel afgevoerd voor allergie bij rogge, hatsjoe, hatsjoe, hatsjoe... Deze dorsmachine werd aangedreven door een Allis Chalmers, een naam voor een Engels boek dacht ik toen. Maar het merk kwam uit Amerika, vond de rubberbanden uit en bedacht de naam Persian Orange, voor meer bekendheid.

Twin Towers

 

In het centrum van Epe vond een poëziemiddag plaats bij het 'KEKhuis'. Dichters werden afgewisseld door een carillonspel uit de grote toren op de achtergrond, nauwelijks hoorbaar want de wind stond verkeerd...
De groene toren is voor beton waaruit een HEMA dependance wordt gegoten. De Morsige Waard, (ja, daar is hij weer) zat met zijn rug naar de vijver waarin eenden zwommen, het deed hem denken aan zijn gedicht over de eend:

Gehandicapte

terwijl ik mijn fiets leid aan de hand

word ik door een gehandicapte geroerd

hij staat te wiebelen op de trottoirband

het is een wilde eend, een woerd

eerst voelt hij met zijn rechterpoot

hoe diep het water is van die asfaltsloot

en als hij denkt daar te kunnen staan

komt ook het linkerbeen eraan

hij deint nog even na zo

net als een Deux Chevaux

en waggelt dan naar de wegas

alsof hij daar nooit weg was

het is een trotse minder valide

hij maakt mij behoorlijk timide

op een mountainbike lijk ik dan wel iets

maar in het koude water ben ik niets

hij trekt een arrogante snavel

boven zijn dik behaarde navel

vanwege het wringen van zijn wokkel

in het lijfje van een eendenmokkel

de trein uit Hengelo komt nader

ik denk aan de lichte dichter

die alle mannetjeseenden

liet uitstappen in Woerden

de zon gaat oranje ten onder

de woerd wordt langzaam een stip

hij denkt al aan een nieuwe wip

op het gehandicaptenvlonder.

Schnee

 Op 29 november viel er Schnee op de 'Olde Kamp' in Kleindochteren, waar alweer niemand opdook voor een glas oude jenever, waarmee de morsige waard zich verwarmde. Hij keek uit vanaf zijn zolderkamer langs een Apple Airport Extreme en een kastje van KPN dat de ontvangst van het internet moest verbeteren. Hij staarde naar zijn iMac en dan weer naar buiten en stelde vast dat het nooit meer tot een Elfstedentocht zou komen...

Water in een wak

Opeens was er water in het centrum van Borculo, het was water uit de Berkel en het lag in een flink wak of moet ik zeggen op een mooie plek? Vanaf mijn gezichtspunt scheen de zon uitbundig op een oktobermiddag, terwijl ik begon aan een frites die ik gekocht had in het pand op de achtergrond, het was te veel voor deze man op leeftijd...

 

Gerepareerde dichtersbank

Een dichtersbank die gerepareerd bleek, blijkbaar had een dichter erover geklaagd dat hij niet meer kon dichten op zo'n wankel bankje. Het was netjes gedaan, met houtdraadbouten die het een stevig geheel maakten. Het vraagt om een gedicht hierover...

Stillevenfiets

 

Deze stillevenfiets trof ik in de buurt van Barchem. Het is hier gewoonte om de fiets te exposeren na gedane arbeid, de bezitter beweegt zich nu in een auto en hoeft nooit meer te trappen tegen de wind in om op zijn bestemming te komen. Het merk is niet meer te achterhalen, mogelijk is het een Union, een vergeten merk. Aan het stuur hangen twee lege bloempotten en op het plankier staat een olijk soort zebrakoe. 

Hoofd

 

Steeds wanneer ik langs deze  'sculptuur' kom denk ik dat een hoofd is. Ditmaal stopte ik en maakte een foto en las het onderschrift: Aangeboden door het personeel ter ere van het 25 jarige bestaan van LFC Lochem BV 17 september 2004. LFC betekent Liquid Filtration Consultants. Het hoofd bestaat uit ademhaling (het filter), wat slangen rondom (bloedsomloop), één oog en één oor, Bovenop zit iets wat lijkt op een uitlaat, als het hoofd zich teveel kopzorgen maakt...

SIGMUND

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een hopeloos Café Radstaak nieuwjaar 2024!

Slootmotor

Slootmotor

Plotseling kwam een in een blauwe overall geklede man voorbij brommen en maakte zich op om in het water te gaan, neen, hij ging erin, zonder te aarzelen en dook onder, je kon hem nog wel zien drijven terwijl het brommertje een hoog klinkend geluid maakte. Het rivierwater was bij New York en tamelijk breed, de man keerde halverwege om en was nog steeds onder water, hoe houdt iemand het zo lang uit, dacht ik. Tenslotte kroop hij weer aan land en rustte uit bij een bank, terwijl je zijn rood aangelopen motor van binnen kon bekijken, je zag iets gloeien dat leek op een Wankelmotor, een turbineblad in een ronde kamer, de geweldige hitte straalde op mij af.

Christo

 

Op een lome zondagmiddag zag ik deze Christo, waarvan ik niet weet wat erin zit, het plastic was te ondoorzichtig. Architect en kunstenaar Christo is op 84-jarige leeftijd overleden. Hij was met name bekend vanwege zijn inpakkunst: zo pakte hij in 1985 de Pont Neuf in Parijs in. Hetzelfde deed hij in 1995 met de Rijksdag in Berlijn. Deze stond aan de Nengersteeg bij Laren (Gld.)

'n Octagon

 

 

 

Een achtkantige tuintafel waarvan twee latten op de bovenkant verdwenen zijn door de Kaken van de Tijd. Achter het tafeltje rijdt een trein, in Blauw en Wit, twee keer per uur door het landschap buiten Eefde. Het blauw-witte design is in samenwerking met de opdrachtgevers ontwikkeld en sluit aan bij de huisstijlen van de provincies Overijssel en Drenthe en bij de huidige bussen die in het gebied rijden. Het overige materieel van Arriva heeft de huiskleur rood-wit. 

Nabij de tuin stond het voormalige landhuis Het Elze, een landgoed in Eefde dat lag aan de kruising van de Elzerdijk en Wagenvoortsdijk. Het huis is in 1945 afgebrand doordat het werd getroffen door een verdwaaldeV1-raket (mogelijk gelanceerd van een van de lanceerbanen verscholen in de bossen bij Joppe). Sindsdien is er alleen een poort waar eerder de deur stond om het landgoed te herdenken, een verwaarloosde tennisbaan, een bruggetje, en een vijver. Het huis stond aan de rand van een bos.

Lorem ipsum

Dit was het papier (eigenlijk kunststof), waarin de bitterballen lagen. Het viel mij op dat in de tekst een soort Lorem ipsum gebruikt was, hier cras non ipsum geheten, (nog onzinniger...).

De woorden van het Lorem ipsum vinden hun oorsprong in De finibus bonorum et malorum (Over de grenzen van goed en kwaad) van Marcus Tullius Cicero uit 45 voor Christus. In alinea 1.10.32 van dit boek staat de volgende zinsnede:

[32] ..., neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum, quia dolor sit, amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt, ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem.

Lorem ipsum is een deel van dolorem ipsum, wat "pijn zelf" betekent. In de Loeb Classical Library editie van De Finibus uit 1914 eindigt de tekst op pagina 34 met "Neque porro quisquam est qui do-" en start op pagina 36 met "lorem ipsum". Dat suggereert dat de laatste pagina daarvan het begin van de opvultekst is. Richard McClintock, van Hampden-Sydney College, is diegene die de bron achter deze opvultekst ontdekte.

Boekenkast

Ter hoogte van Geesteren kwam ik deze boerenkar tegen, die een boekenkast bevatte genaamd Kastje. De inhoud was niet spectaculair, de kar wel: authentiek met houtworm (behandeld...). De kar was vastgezet tegen ontvreemding. Het enige minpunt was het dak van golfplaat, ik meen dat het langzaam verboden is.

 

Parkeren

Het is niet belangrijk: hoe ik een P+pictogram kocht en op de verpakking deze voorstelling zag. Hoe een klant de P ziet bij een afstand van 8 m. Merk op dat hij een beetje achterover leunt en na 8 m niets meer kan zien van het bord dat 23x33 cm groot is... Of toch wel: bij mij was de afstand vele malen groter! Overigens heb ik de tekst PARKING eraf gezaagd, die leek mij overbodig, omdat er weinig Engelstaligen komen parkeren.

 

Münch in Warnsveld

 

 

 

 

Een verrassing: Münch by Meesters in Warnsveld, daar kan meer achter zitten. De beroemde Duitse motorfietsenbouwer is ook een fascinatie van Erik Meesters uit die plaats.
Als Erik Meesters op jonge leeftijd een Münch Mammoet ziet, is hij meteen verkocht. De Warnsvelder (55) heeft duizenden uren gestoken in zijn boek Mit Herz und Seele, over de motoren van de Duitse constructeurs Friedel Münch en Helmut Fath. Het boek is onlangs in het Engels verschenen. ,,Je kan wel zeggen dat dit mijn levenswerk is.’’ Meer over zijn werk kunt u hier lezen.

Dichtersbankje

 

 

Onderweg naar Laren (Gld.), op de weg Brenschutte, zag ik dit bankje, gemaakt van twee strobalen en twee rugleuningen, compleet met witte vuilnisbak. Het lekkers van de koe is te verkrijgen via een hut met zacht zoemende elektromotor, nog net in beeld rechts...

 

Bedekt...

 

Gezien in het Kurhaus Kleve: een Gilera met 'stroomlijn' uit textiel, beide hebben hun beste tijd gehad. Het was een aanleiding voor het tonen van een reeks kleurige kleden die aan de muur hingen en uitliepen op een vloer.
De foto is van J.P. Spazzavento uit Pistoia in 1974.

Turbine

 

Op een zaterdag waarin Charles III gekroond werd maakte ik een tocht naar Markelo van 33 km vice versa en zag ik op de weg naar Exel dit bord: wij willen hier geen windturbines. Helaas kun je vanaf dit punt wel de zendmast zien van Markelo, die toch wel groter is. Eens kijken wie hier tegen te hoop liepen...
"De bouw van de televisietoren verliep niet geheel vlekkeloos, dat ook nu nog steeds is terug te zien. Toen de bouw van de toren op ongeveer een kwart van de uiteindelijke hoogte was gebouwd bleek het gebouw circa 23 centimeter uit het lood te staan. De bij de bouw gebruikte glijbekisting bleek niet goed te functioneren. De bouw werd stilgelegd totdat het probleem werd opgelost, waarbij de bouwfout nog steeds herkenbaar aanwezig is".
Om te spreken zoals de Aartsbisschop van Canterbury: "Amen".

Koningsdag

 

 

 

 

 

 

 

Hoera, het is Koningsdag en zoals ik Willem hoorde zeggen:... deze dag in Rotterdam was onovertreffelijk! Met deze taalfout is hij welkom in het Kleindochterens café! Wij zullen hem toezingen in het dialect, dat zal hij wel verstaan, het schijnt dat hij ook Maastrichts kan spreken:

Achterhooks volkslied

't Gif moar ênen Achterhook,

Den Geldersen, den echten,

't Land, woar onze wêge stond,

Op eeuwenolden Saksengrond,

Woar w' altied an zôlt hechten.

Doar bu' we rech in onze schik,

Zo as nen snook in 't water,

Doar he we pretkes, meer as zat,

Doar sprèke wiej ons eigen plat

En reurt geduch den snater.

Doar kö'we kuiern wied in 't rond

Deur donk're busk' en heide,

Langs wège, woar den broambos bleujt,

En essen, woar de rogge greujt,

Of dwars deur greune weiden.

Doar völt de tied ons nooit te lank,

Al bu' w' ok mangs allene,

Doar sprèèkt de dinge langs den weg,

Doar is van all's te zéne,

Ne kezz' link nog, den ons wat zeg.

Doar ligget tussen 't greune holt

Kastele nog te dreum'ne

En dörpkes, woar ne mölle dreejt

Boerd'riejkes, woar ne hane kreejt

Biej naam, as 't mot, te neumne.

Doar stêêt ok Almens karksken nog

Van Starink – dat mo'j weten –

Doar is 't nog kaarmse in Terborg,

Doar hef den spölman nog de zorg

Van olds biej 't voggelschêten.

Doar sprek zo mennig städken ok

Nog van vergangen tieden.

Do hier in 't land de viejand lag

En 't eigen arme veurgeslach

Verkwam in bitter lieden.

Wat genk 't er hèr um Bredevoort!

Wat kon 'n z' op Grolle beuken!

Dat stêêt nog in 't geschêêd'nisbook,

Dat Deutekom en Lochem eook,

Joa, joa, doar kon 't ok speuken.

Joa, 't gif moar enen Achterhook,

Den Geldersen, den olden,

Den wiej bewaart as kost'lijkst pand,

Ons wondermooie Saksenland,

Woar w' altied van zölt holden.

 

Bernhard Stegeman

 

EMPO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is een herinnering aan de gouden tijden voor EMPO in Vorden, gemaakt in de kringloopwinkel 'de Werf', dat eens de werkplaats was van de fabriek. Zij maakten behalve fietsen en bromfietsen ook naaimachines en stofzuigers van 1904 tot 1979. Op deze collage is de EMPO Carley te zien, een charmant vehikel dat ook in het bezit was van Drikus Veer die zich ooit de 'Tijger van Borculo' noemde.